Jos en Ingrid de Haas

Tot onze verbazing zagen we hem opeens langsvaren met een stalen kruiser, we zwaaiden, nodigden hem en zijn vrouw Ingrid uit bij ons aan boord, hij meerde af, en bleef die nacht achter ons liggen.Ingrid hadden we nog nooit gezien, maar dit zijn byijzonder aardige mensen en het was leuk ze hier te ontmoeten

Jos de Haas was de werfeigenaar, aan de Binckhorst in de Haag waar we v roeger altijd met de bruintje Beer onze toenmaklige sloep de kant op gingen voor allerlei onderhoud. Tegenwoordig is Roel zijn zoon eigenaar, maar Jos werkt er ook nog elke dag, eerlijk gezegd kan ik me de werf niet zonder hem voorstellen.

brandstofniveaumeter

we laten de meter zakken en dan moeten er nog gaten geboord en schroefdraad getapt, wat weer niet makkelijk is want we hebben weinig hoogte boven de tank en de meter steekt er al door.

wat moet om de gaten op de juiste plaats te krijgen.

en het gat zit erin

af en toe wat olie erbij

maar het lukt aardig, het gaat moet vrij groot in verband met de vlotter die er ook doorheen moet

 wat ook weer niet makkelijk is omdat we niet veel hoogte hebben boven de tank

 daarvoor moet er een gat worden geboord in de dagtank

dat moet gaan branden als het niveau te laag is.

de bedoeling is dat hij het niveau doorgeeft aan het alarm lichtje in de stuurhut, 

dit is de brandstof niveaumeter, met een vlotter,

dat wordt hozen!

maar vanaf die vreselijke regendag houd ik het nu wel beter bij.

de ijzeren vlet gaat wat makkelijker, daar kan je gewoon in gaan zitten, maar er stond wel erg veel water in.

ons kleine jolletje ligt al gauw tot vlak onder bankjes vol water, dat moeten we aardig in de gatren houden, want dan kan je er niet meer in zitten zonder zelf deels onder water te raken, dus ben ik deze keer maar gaan hozen vanaf de Anthonetta met een puts.

aansluiting van de alarmpjes

het paneeltje in het dashboord zit er wel maar werkt nog niet

Harm-Jan kwam de bos rood-zwarte spagetti wegwerken, ter voorbereiding op het aansluiten van de alarmlampjes

laagje verf

en dan zijn ze klaar

de volgende dag nog een laagje

Aad is nog even bezig met het schilderen van de stoeltjes

tekeningen

Tekeningen van Myrthe (6 jr)

en dit is Aad, met zijn  verzameling oude squashrackets, je kan zien dat hij aan mij denkt

dit ben ik dat kan je zo zien, met de laptop naast me op het kastje, ik denk aan Aad!

Roeiles

Vandaag hebben we de jol, met Myrthe erin achter de ijzeren boot gebonden,  dus ik houd haar op koers en ze krijgt gelijk de slag te pakken, en let ook nog op of de roeiriemen goed in het water gaan.

Echt een goede manier dacht ik zo, over een tijdje kan ze het los proberen.

ik wil de kleinkinderen leren roeien, we hebben het al eerder geprobeerd in het kleine jolletje, het moeilijkste is om  gelijk te roeien, als je rechts bent trek je rechts harder en als je links bent is dat andersom. Gelijkmatig roeien is dus het lastigst.

hulp van Jaap met de Jan Salie

dan kan je net zo goed een handje helpen natuurlijk.

de Jan Salie is net onderweg, richting de sluis

Ron gaat weer eens naar de werf, achteruit....

stoeltjes

 hier en daar wat menie, en tot zover, ze liggen nu in de werkplaats te wachten op wat komen gaat.

 er is wel eerder wat aan gedaan, maar ze begonnen uit elkaar te roesten, dus ze waren wel weer toe aan wat onderhoudswerk.

de steuntjes/stoeltjes, voor de loopplank, de pikhaken,vaarbomen enz, zijn waarschijnlijk wel net zo oud als het schip

veerman

....én je hebt een veerman natuurlijk.

toch handig zo´n roeiboot als je aan de overkant staat....

voordekmaaltijd met Derk, Astrid, Jaap en (klein)kinderen

Dagmar heeft het wel naar haar zin, vooral Willem vind ze leuk, maar ze is moe en ik verlaat het stel om haar thuis in bed te leggen

 Jaap eet ook mee en het is reuze gezellig,

Derk heeft een koffergrammofoon, en een plaat van jaap Fischer, dus het ding op de lier en draaien maar

 we eten met zijn allen een rijstsalade, die Astrid heeft gemaakt met hulp van Derk en mij.

 de rijstsalade wordet opgeschept

hier wordt onderhoud gepleegd, het weer is prachtig en het luik ziet er weer prima uit.

met Jacques naar Rijswijk

we hebben reuze genoten, nog op een terras tegenover de kerk waar ook nog een biologisch marktje was waar we allebei kaas kochten.
Verder vond ik in een klein ouderwets winkeltje nog een bulleye voor in de machinekamer we haalde er eerder een bij de Praxis maar dat ding was te gammel om op hangen.

Dit is mijn oma´s huis, met ervoor mijn oom Jacques, het was zo leuk om daar weer rond te wandelen, Jacques, ik zeg nooit oom, heeft zoveel verhalen, van voor, in en na de oorlog wie waar allemaal woonde en zijn eerste vriendinnetje.
Daar woonde een vrindje en daar een beeldschone vrouw, kortom  het was een erg gezellige dag, hij is de enige die alle mensen uit mijn jeugd nog kent. En zijn vrienden en de familie van leeftijd zijn allemaal dood.

Eindelijk ging de wandeling  door Oud Rijswijk met mijn (oom) Jacques door, we hadden allang geleden afgesproken, maar er kwam telkens iets tussen.
Mijn overgrootouders zijn vroeger naar Indonesië vertrokken, de hele familie ging mee, mijn moeder is daar geboren haar broers, neefjes en nichten, dus Jacques ook.
Daarna verhuisde de hele familie in 1929 terug naar Nederland, naar Rijswijk.
Ik heb daar als kind veel tijd doorgebracht in het huis van mijn oma in de Oranjelaan.In de straat daarachter de Regentesselaan woonde mijn oom Jacques als jongen, en in de Mauritslaan mijn overgrootouders.

paneeltje

het is nog niet aangesloten maar dat komt binnenkort wel.

nu ziet het dashboard er eigenlijk af uit!

Harm-Jan heeft het nieuwe paneeltje gebracht, met de alarmlichtjes

wolken zon en blauwe plekken

dit is altijd weer mooi.

er zit muziek in de stuurhut

dat met een biertje/wijntje erbij....heeeeel gezellig.

Aad pakte de mondharmonica en Kari speelde ook een aardig deuntje,

zondagavond hadden we Martine en Kari langs, het werd reuze gezellig, Jaap Fischer op, voor wie het kent echt bijzonder.