beroepshaven Wageningen

om van boord te stappen, moet je vooral nuchter zijn, anders kan het wel eens mis gaan.

en dit metselwerkje waar bij nader onderzoek een peilschaal in staat, vreemd, zoiets heb ik nog nooit gezien.

achter de dijk waar we langs liggen staat dit schilderachtige huisje..

 de havenmeester kwam al snel even kijken en een praatje maken, hij is een reuze enthousiaste ex-beroepsschipper, uit Oude Tonge, (waar ons schip ook vanuit voer met de eerste eigenaar) zijn laatste schip was een spits.
We kregen zojuist de rekening, €18 en dan mogen we 14 dagen blijven liggen!

en daar onze afmeerplaats, ruimte genoeg...

  

Aan het eind van de haven is een kom, waar aan de bakboordkant een kade is speciaal voor ons soort schepen, ze vinden het hier leuk als je met een "ouwetje"afmeert, 

met zand en grind overslagbedrijven

eindelijk kwam de beroepshaven in zicht,

visite aan boord

later kregen we ook de broer van Philip uit Rotterdam nog even langs, met zijn vrouw en wat familie hij zag het schip liggen en herkende het meteen.

we hebben ook Don en Teja gebeld de vorige eigenaren van ons schip, ze wonen in de buurt, en kwamen graag even kijken op "hun" schip. 

maar ze moesten nog boodschappen doen, hoop ze onderweg nog ergens te treffen

we kregen nog even Aad en Els langs, steeds gezellig met die lui.

tot je het zat bent.

 jongetjes in een haven en bootjes, dat hoort bij elkaar en als je er een hebt, dan ga je voor anker

Wijk bij Duurstede

zo liggen we dan, voor een prachtige molen.deze foto konden we niet eerder maken omdat de Zonnebloem achter ons lag, 120 mtr lang

de kade is van hout, eronder een ijzeren damwand, het enige dat ik minder prettig vind.

 mooioe oude huizen aan de haven, goed gerestaureerd met gelukkig nog wel oude holle dakpannen

 je krijgt ze bijna niet op de foto, af en toe zit er één op de hoorn maar zodra ze ons in de stuurhut zien duiken ze weer weg

er zitten hier heel veel musjes, die ons schip ontdoen van vliegjes, mugjes en spinnetjes, ze zitten zelfs in de ankerlier, maar ook op de davit.

we hebben zelfs een tuintje

afgemeerd aan de kade van Wijk bij Duurstede, we liggen hier heerlijk rustig, Wijk is een heel idyllisch plaatsje, mét een kasteel

assistentie van de IJsel

binnen de kortste keren lag hij op zijn plek

dat ging fantastisch, leuk gezicht ook!

het moest natuurlijk spectaculair, dus namen ze geen vletje maar de IJsel

maar dat waren de heren niet van plan

 natuurlijk kan je dat doen met een vletje met buitenboordmotor

Ron wil de motor nog steeds niet starten voor hij goed is afgesteld. 

het pal was om hem terug te varen naar zijn plek achter ons..

de Hoop doet Leven lag bij de werf

Jos en Ingrid de Haas

Tot onze verbazing zagen we hem opeens langsvaren met een stalen kruiser, we zwaaiden, nodigden hem en zijn vrouw Ingrid uit bij ons aan boord, hij meerde af, en bleef die nacht achter ons liggen.Ingrid hadden we nog nooit gezien, maar dit zijn byijzonder aardige mensen en het was leuk ze hier te ontmoeten

Jos de Haas was de werfeigenaar, aan de Binckhorst in de Haag waar we v roeger altijd met de bruintje Beer onze toenmaklige sloep de kant op gingen voor allerlei onderhoud. Tegenwoordig is Roel zijn zoon eigenaar, maar Jos werkt er ook nog elke dag, eerlijk gezegd kan ik me de werf niet zonder hem voorstellen.

Roeiles

Vandaag hebben we de jol, met Myrthe erin achter de ijzeren boot gebonden,  dus ik houd haar op koers en ze krijgt gelijk de slag te pakken, en let ook nog op of de roeiriemen goed in het water gaan.

Echt een goede manier dacht ik zo, over een tijdje kan ze het los proberen.

ik wil de kleinkinderen leren roeien, we hebben het al eerder geprobeerd in het kleine jolletje, het moeilijkste is om  gelijk te roeien, als je rechts bent trek je rechts harder en als je links bent is dat andersom. Gelijkmatig roeien is dus het lastigst.

hulp van Jaap met de Jan Salie

dan kan je net zo goed een handje helpen natuurlijk.

de Jan Salie is net onderweg, richting de sluis

Ron gaat weer eens naar de werf, achteruit....

in het statenjacht

de rode kleur, dat is mijn favoriete kleur, ook te zien aan ons schip

jammer dat de haard er niet wat meer geblakerd uitziet

het interieur heb ik niet gezien, maar op de foto´s ziet het er luxe uit, er zijn mooie kleuren gebruikt..

statenjacht de Utrecht

lees hier hoe het schip is gebouwd

http://www.statenjacht.nl/voc-schip-statenjacht-de-utrecht/bouw-voc-schip-statenjacht/

en dan de vlag......................een enorme vlag!!

wel vreemd als je de Quo Vadis ziet liggen met een leeuw op de boeg

het houtsnijwerk is naar orgineel model 

Het was grappig het nu hier te zien, het was niet volgens plan maar omdat de tweede spoorbrug in de Gouwe gestremd was.

Toen mijn kleindochter nog in Utrecht woonde zwierven we regelmatig samen in de buurt van de museumhaven en aten daar ons middagboterhammetje.

Aaan het begin van de haven lag het statenjacht in aanbouw, een replica van het orgineel, waarschijnlijk werd het in de 17de en 18de eeuw gebruikt door vroede vaderen en andere vooraanstaande personen.

gelukkig heeft hij er ook een paar foto´s van gemaakt.

gisteren zag Aad opeens iets bijzonders binnenvaren

vlot

de kinderen die hier in de haven opgroeien, zijn naar mijn mening bevoorrecht! 

wat een feest.

en weer eruit.

en dan mop afspraak allemaal tegelijk te water.

en als je dan  met zijn allen aan de voorkant van het vlot gaat staan, ja, da ga je onder water!

Annabel en Catharina vonden het wel "cool" om mee te doen, dus renden we naar de Elise een sleepbootje waar de Jan Salie langszij lag, vanaf de Jan Salie konden ze makkelijk in het water springen en op het vlot klimmen, zelfs als je niemand kent mag je meedoen, dat is zo leuk bij de kinderen.

wij hadden Annabel en Catharina te logeren uit Rotterdam, ze hadden hun hoop gevestigd op het gieklopen, dat ging zaterdag door het miezerweer niet door, en zondag begon de uittocht van de schepen dus dat was ook niet handig.

maar zondag zaten we net aan de rijstpannekoeken, toen we een enorm gejoel hoorden, we keken door het lui en zagen een vlot met kinderen voorbijkomen getrokken door de Theodoor.

of je nou zes bent of zeventien maakt niet uit.

voor kinderen is deze haven een feest, jong en oud trekt met elkaar op als één grote familie.