Bruintje Beer

Even voorstellen:
dit is de Bruintje Beer,met katoenen tuig.
Het grootzeil is uitgerekt, waardoor we niet zo scherp meer zeilen, maar dat vinden we niet zo erg.
We zouden er nog wel graag een keer een dacron tuig bijhebben, dus als iemand nog iets heeft liggen.....

onze zeilsloep, ligt momenteel in het Haringvliet langszij bij de Anthonetta.
Maar deze foto's zijn genomen in september aan de Kaag.
We waren daar,

voor de sloepenreunie,
zoals meestal het derde weekend in september.

Het was prachtig weer voor de tijd van het jaar.
We zijn er twee weken geweest en we hebben in korte broek nog wat kleine klusjes gedaan.

Zand lossen

Siem & Teun de Jong
Echte Schippers die vroeger zand losten en Laadden, nu geven ze op de Groninger Welvaart afgelopen zomer een demonstratie hoe dat er aan toe ging. Behoorlijke zware klus, je kan zien dat ze dat eerder samen hebben gedaan.Je moet met dit soort werk echt op elkaar ingespeeld zijn.
Siem, (met de zandhapper) lag daar met de Nieuwe Zorg een luxe motor,die deze week op de helling van Koningspoort ligt. Zie: http://koosfernhout.blogspot.com
Prachtig schip!

Rolls Royce onder de motoren

Hier de hoofdmotor, een Gardner ingebouwd in 1964, waarmee de orginele motor een Hollandia gloeikop werd vervangen.


Sinds wij het schip hebben is ons verscheidene keren door "kenners" verzekerd dat de Gardner de Rolls-Royce onder de motoren is.
In ieder geval loopt hij zodra je hem start.

natte sneeuw

Vandaag alleen mijn neus buiten de de deur van de stuurhut gestoken en de camera.
het sneeuwde de hele tijd, er bleef niet veel liggen,
maar ik was blij dat we eind vorig jaar hoesjes voor de koekoek en de Brusselse lantaarn hebben gemaakt.
Anders blijven we elk jaar schuren en lakken. 

Hoog water

Gisteren was de waterstand erg hoog, Aad heeft er een foto van gemaakt. Waarom het zo hoog was? Waarschijnlijk een effect van de harde Z-W wind.
Op de achtergrond het befaamde "Witte Huis"
"Het hoogste huis van Europa" Te zien op bijna elke
foto van Rotterdam.

trapje naar het ruim

Het trapje van de stuurhut naar het ruim is smal en steil.
Voordeel is dat je er aan de buitenkant van het schip niets van ziet,

Nadeel dat je als je niet oplet beneden je hoofd stoot.
En ga maar eens met een volle rugzak de trap op of af, ook dat valt niet mee.

Het was even wennen maar nu loop ik met drie volle koppen koffie het trapje op.

De kat ging eerst slalommend de trap af maar nu gewoon recht naar beneden.

Ruim ruim

Zo ziet het ruim eruit, als je vanaf de trap uit de stuurhut beneden komt.
De meeste mensen denken dat het laag is en donker, maar het is hoog en licht.
Aan het einde kan je deurtjes zien naar de werkplaats en logeerruimte.
Natuurlijk hebben wij het "ruim",
In 1929 had de schippersfamilie deze luxe niet, want hier lag vroeger de vracht.

De oorspronkelijke reddingsband.

Als er nu iemand overboord zou gaan en je gooit de band naar hem toe, loopt hij kans dat hij buiten westen raakt als hij hem op zijn hoofd krijgt.
Dus deze is buiten gebruik.

het roefje

Onze roef,
Dit is het gedeelte waar vroeger de schipper woonde met zijn gezin.
In dit geval was dat de schipper met zijn zuster, later zelfs met twee zusters.

De roef is niet meer in de orginele staat. De bedden waren veel kleiner, naar wij hoorden 60 cm breed, daar moeten wij toch niet aan denken.
Er werd gekookt, geslapen en gegeten in de roef.
's Zomers werd het kook toestel buiten gezet, dat scheelde weer ruimte en het was minder warm.
De kast met spiegelruitjes, de spiegel en het bufetkastje horen thuis in de "oorspronkelijke" roef.
We zijn blij dat tenminste nog is overgebleven.

Onder weg vanaf Groningen na een nacht bij de Julianasluizen in Gouda vertrokken we vroeg richting Rotterdam 

Nieuwe deuren in het ruim met oude glazen

De deuren zijn af.
De voorstelling op de antieke ruiten is waarschijnlijk een afbeelding van de Nijl, met "faloeks", typische Egyptische zeilscheepjes.

Geëtst glas

Een paar jaar geleden vonden we in een klein
antiekwinkeltje in Gouda een paar geëtste antieke ruiten, waarvan we toen nog niet wisten wat we er mee zouden gaan doen.

In het ruim tussen de werkplaats en het woongedeelte zaten geen deuren, wat we niet erg vonden, maar het was wel een mooie gelegenheid om iets met de ruiten te doen.
Aad maakt er nu twee klapdeuren van. De scharnieren zorgen voor wat oponthoud maar het schiet al aardig op.



In de roef zit nog het oorspronkelijke ruitje,
waarin de naam Anthonetta is geëtst.

Hugo van den Ouden

Toen we de Anthonetta nog maar kort hadden kregen we onverwacht bezoek van Hugo van den Ouden, kleinzoon van de eerste eigenaar van dit schip. Hij had als kind met zijn opa en oma meegevaren en later ook met zijn oom Tinus. Sindsdien is hij ons regelmatig op blijven zoeken. Vorig jaar september is hij met ons vanaf Leidschendam over Vliet en Schie naar R'damgevaren. De tros is nog lang zo blijven liggen maar hangt inmiddels weer over de bolder.

het wordt weer kouder

Het wordt weer kouder, ook in het Haringvliet, maar de verwarming is niet lang aan, met een oude-(dieselverslindende) ketel, is er niet tegenop te stoken.

's Morgens eerst de houtkachel aan, hout uit het erft halen. Daar kan zo ongeveer een kuub in.

We proberen zo te stoken dat we geen rook produceren. Maar het duurt wel even voor hij brandt zoals op de foto

de Anthonetta omstreeks 1930

Dit is de oudste foto die wij hebben van de Anthonetta, de trotse schipper Tinus van den Ouden zittend op de heklier.
(Deze is later verwijderd, wij zijn nog op zoek naar een oude heklier. weet iemand er nog een voor ons)?
Hij, Tinus, voer in die tijd met zijn twee zusters, (op de foto te zien bij de stuurhut).

oud brood

Een eenzame meerkoet vecht voor zijn stukje brood!
Zwemmend kan je toch niet tegen zoveel meeuwen op, maar als hij het te pakken krijgt verdedigt hij het fel.

Amber de scheepskat komt in de winter nauwelijks bij de kachel vandaan, elke schoot naast de kachel wordt in beslag genomen.
Als er gestofzuigd wordt waagt hij zich even buiten (maar alleen als de zon schijnt!)

2005-2006

Nieuwjaar werd voor mij, Rotterdamse, vroeger ingeluid door de hoorns van de zeeschepen. Je hoorde ze door heel Rotterdam.
Toen wij vorig jaar in het Haringvliet kwamen liggen met de Anthonetta verheugde ik me daar al op.
Helaas komen de zeeschepen niet zo ver de Maas op tegenwoordig.
Wij hebben wel onze scheepshoorn laten horen, we dachten dat de rest van de schepen in de haven daar wel aan mee zou doen, maar we waren helaas de enige.
Dit jaar waren we aan boord van de Nova Cura, bij Colin & Danielle. Colin had de scheepshoorn die nog niet op zijn plaats hing op de dekluiken liggen met de perslucht eraan.
Dat hebben we gehoord, fantastisch geluid!!
Bedankt Colin.

Kerstverlichting in de sneeuw

Deze foto is gisteren, 30 december gemaakt.
De eerste sneeuw, onder de kerstverlichting. Geen betere plek dan het Haringvliet, dachten we vorig jaar en nu nog.
De wal lokt ons nog niet.
Langszij de Bruintje Beer, onze sloep onder dekzeil.
In de verte lotgenoten.

Het kwadrant met de originele stuurketting. Hij hing volgens de expert van de EFM wat slapjes. De spanbouten waren aan het eind dus hebben we een paar schalmen weggeslepen en er een stevig harp tussen gezet. Het werkt. Met dank aan Michiel die veel kan met ijzer. Geef mij maar hout.

We hebben ook de Brusselse lantaarn onder handen genomen. Een deel van het glas (zonnetjes glas) was gebroken en verder zag hij er ook niet uit. Het glas is niet meer te krijgen. Het meest in de buurt kwam fijn cathedraal. Omdat ik uitsluitend blanke percoleum heb gebruikt kan ik in het voorjaar opnieuw aan de gang. Al doende leert men.

ons roefje

.













Deze zomer hebben we de roef van de Anthonetta Havannabruin geschilderd. Plotseling een heel ander schip. De vorige eigenaar die hier pas nog was vond het geloof ik helemaal niks. We laten het voorlopig even zo. Wat vinden jullie ervan?

luxe motor Anthonetta
bouwjaar 1929
werf Bijlholt (Foxhol Groningen)
motor Gardner
lengte 27.03 m
breedte 5.05 m
kruiphoogte 4.30 m
eigenaars: Carla Noomen &
Aad Onneweer
ligplaats Haringvliet Rotterdam

op de Maas

Dit is de "Anthonetta", onze luxe motor, die we in juni 2004 hebben gekocht en waar we, Aad en ik Carla, sindsdien op wonen. We hadden in het begin nog geen vaste ligplaats. We hadden bij verschillende museumhavens een aanvraag ingediend. Het werd Rotterdam.
We hadden intussen onze papieren (zie:Otje) gehaald maar durven nog steeds niet zonder deskundige begeleiding te varen. Vooral het manouvreren vinden we nog griezelig. Gelukkig kennen we een aantal ervaren schippers, de een nog meer ervaren dan de ander. En iedere schipper stelt andere eisen. We kunnen daar over op deze blog niet in detail gaan. We kunnen wel vermelden dat we heel blij zijn met alle hulp die we krijgen.