stuurhut in de avondzon

en zo lagen we in de avondzon, dan ziet de stuurhut er zo mooi uit en dan de molen op de achtergrond, een prachtige plek waar we af en toe wel een paar dagen kunnen liggen, als we tenminste kunnen keren voor de sluis.

de Waaiersluis

Vanaf Oudewater verder over de Hollandse IJsel, viel nog niet mee, veel wind!
Bij de Waaiersluis afgemeerd in afwachting van gelijk water.
We zijn nog twee nachtjes blijven liggen, hadden nog niet veel zin in de drukte van de stad.

Harleydag in Oudewater

's avonds pizza gegeten op een terrasje,
Waar we in gesprek raakten met twee leden van de motorclub, het was Harleydag.
Aardige lui trouwens, een van de twee bleek loods te zijn op de Westerschelde, dus kregen we nog verhalen te horen over het varen daar.
lijkt me een lastige job.
Toe we weer aan boord waren reden ze nog even langs om te zwaaien.

de terugreis en Harleydag

Na het hellingwerk, hadden we het plan om over de lek naar Vianen te varen, waar mijn dochter Sanne met gezin, een jaren 30 huis had gekocht.
Er moest nog een en ander aan gebeuren, dus wilden we een weekje gaan helpen, bijzonder handig als je je woning bij je hebt.

Uiteindelijk zijn we op aanraden van een schipper over de Merwede gevaren, bij Gorinchen het Merwede kanaal op en zo door naar Vianen we hebben er helaas geen foto's van gemaakt.
Na Vianen de Lek over gestoken en bij Vreeswijk weer naar binnen.
vervolgens via de Hollandse IJsel weer terug naar Gouda.
Bij Oudewater hadden we oponthoud door een gestremde brug dus besloten we daar te blijven.

iedereen aan het werk

de werf ziet er prima onderhouden uit zodra er even niet veel te doen is gaat iedereen klusjes doen of opruimen.

wat we ook heerlijk vonden: de rust!.......geen tetterende radio's.

klaprozen

hoe het er uitziet hangt af vanuit welke hoek je het bekijkt

gewerkt werd er ook natuurlijk!

voor ons nieuwe naambord moest er nog een poot op het dak van de roef gelast worden
een laag zwart erop gespoten ! daarna nog een laag bronsverf tegen de mosselaangroei, want de afvoer van mosselen kost nog wel wat.... het wordt gezien als chemisch afval
de bovenste rand met de roller!

de mannen van het Anker

even pauze voor de mannen van het anker. vlnr: Rintje, Jan-Pieter,Wilbert en Ton.
en voor mij

met en zonder mosselen

Er hing een enorme partij mosselen onder het schip, dat merk je goed met varen, het remt nogal af. bovendien hing er een namaak grasmat in het rooster van onze boegschroef.
het is mij een raadsel waarom lui met een bootje gaan varen en dan namaak gras op hun achterdek leggen!

dwarshelling

Ik maakte me nog zorgen of al onze spullen wel bleven staan in het ruim op zo'n dwarshelling, dat bleek later wel mee te vallen, alles bleef keurig op zijn plaats.
We werden prima onthaald, Wilbert de hellingbaas stond ons al op te wachten.
Toen de helling was ondergelopen moest Aad netjes naar het midden manouvreren, dat ging hem prima af.

weer naar de helling

Het werd weer tijd voor een hellingbeurt deze keer bij het Anker.
We waren er nog nooit geweest maar gelukkig konden we op de kaart goed zien waar we moesten zijn direct onder de Alblasserdamse brug stuurboord uit.
We waren er haast voorbij gevaren.
later begrepen we dat we met hoog water hadden moeten komen, het was bijna laag we konden de bodem zien, wonder boven wonder lukte het om af te meren langszij bij de vorige hellingklant.
Zo hebben we een nachtje gelegen, 's morgens om 9.00 uur was de waterstand ok en konden we de helling op.

de mallegatssluis in de avondzon

wat kan ik er nog meer van zeggen

hydrofoor / waterdrukpompje

De hydrofoor was ons al een tijdje een doorn in het oog, af en toe kwam er roestwater uit de kraan, hij was behoorlijk oud.
Hij staat er al minstens 2o jaar en we denken dat hij toen al gereviseerd was.
We besloten hem te vervangen voor een waterdrukpompje in verhouding mini formaat.
Zo waren we gelijk van het 200 liter drukvat af, dat nam alleen maar ruimte in beslag.

Het pompje werkt geweldig, past de hoeveelheid druk aan aan de vraag van water, werkt ook prima met douchen en maakt heel weinig herrie.We zijn er heel blij mee
Maar qua schoonheid kan hij het niet van de oude hydrofoor winnen

veerdienst

op een mooie dag was mijn kleindochter Myrthe aan boord, ze wilde wel graag mee roeien.
We roeiden richting de guldenbrug, ze vond het spannend want we wisten niet of we er onderdoor konden.
dus samen op onze knieen, voorzichtig proberen, ja hoor het ging, we hadden een cm of 6 over.
Ik voelde haar handje in mijn hand kruipen, en zag een grote grijns op haar gezichtje.
Dat was leuk.
Toen zijn we doorgeroeid richting de stad net voor de Rabatbrug stuurboord uit.
de brug die daar lag was nog lager, we hadden 2 cm over, maar het lukte.
Een paarc dagen daarna met Rune de kleinzoon van Aad en Barend zijn zoon naar de overkant geroeid, na een mislukt experiment de dag daarvoor, toen wilde hij niet.
Maar toen we de dag daarna gingen roeien wilde hij er niet meer uit, hij had er reuze plezier in, zijn handje in het water.
Toen ik ze aan de overkant weer aan wal zette begon hij te huilen.
Maar de gewoonte is nu dat we ze overzetten als het niet regent, als een echte veerdienst

ons minimuseum op de watertank

om te voorkomen dat we op de watertank, zoals gewoonlijk, alles opstapelen wat we even kwijtwillen, waardoor er een hele ongezellige rotzooi ontstaat, hebben we er nu een mini museum ingericht.

Cent Vuyk de Gardnerspecialist

Ook nog even in de voorpiek gekeken dat ziet er prachtig uit vooral de klinknagels, tot onze verbazing ontdekte Cent daar een visbout, die hebben we vervangen voor gewone bout.

De motor wilde de laatste keer op de Braassem niet goed starten, dus hebben we Cent Vuyk de gardnerspecialist er maar eens bijgehaald.

Daar moet maar weer eens op gedronken worden

Met een biertje in de stuurhut natuurlijk.

De oude buikdenning

in de werkplaats onder de vloer op de spanten lag de oude buikdenning, een mooiere vloer voor een werkplaats kan je niet verzinnen, dus nu hebben we de buikdenning weer in ere hersteld.
Stoere planken!

de watertank

de watertank biedt nu plaats aan alle potjes met schroefjes en de verfblikken.

avondzon

en daar gaat de "Hoop Doet Leven" rustig achteruit in het zachte licht van de avondzon, naar zijn eigen plekje

achteruit langs de Anthonetta

zo ging het netjes langs de Anthonetta, met wat hulp van Aad.
en wat een mooi motorgeluid!

hulp vanaf de wal

en dan is een tros naar de wal wel handig vooral als er iemand aan de andere kant staat, zo hou je je kont in bedwang

de Hoop Doet Leven achteruit!

lastig om zonder boergschroef achteruit te varen, met een rechtsomdraaiende schroef wil de kont achteruit alleen maar naar links!
en waar kom je dan terecht? weer op dezelfde plaats!

Vlakkenvet

het vlakkenvet er op en dan ziet er weer glimmend uit .





















eerst de roest van het vlak steken

roest op het vlak

We hebben het roest in een kartonnen vaatje geschept en afgevoerd, wederom naar de Goudkade.











we zijn blij dat we de vloer nu uitneembaar hebben gemaakt, want zo vlak voor de wasmachine, (waar bij de vorige eigenaar de vaatwasser stond, die blijkbaar lekte, aan de slechte staat van de vloer te zien, (rotte planken)), lag aardig wat roest.

de genummerde planken van de buikdenning

na het wegbreken van de vloer vlak voor de koelkast kwamen deze genummerde planken tevoorschijn.

Koevoet

voor het breekwerk heb je wel een koevoet nodig.

verder in de werkplaats

Nu de logeerhut klaar was zijn we met goede moed aan de werkplaatsvloer begonnen, de planken eraf, de steenwol weer afgevoerd naar de Goudkade.
Aad zaagde de balkjes door zodat we bij de buikdenning konden.

1 raampje

Er is nu maar 1 raampje in plaats van 2, maar dat is hier ruim voldoende,











het bed is wat kleiner maar we hebben nu ook een kinderbed omhoog gebouwd, daaronder de kast