de man van de EFM

met twee driehoekige stukken zodat het niet zo gemakkelijk meer kan verbuigen
om de hak werd een slof gelasd om het geheel te versterken
Nu werd het geheel weer op zijn plaats getrokken en geduwd.
de vingerling werd losgeslepen, waarna hij met kracht lossprong, niet ongevaarlijk, het roer stond nu nog schever
Het roer stond scheef en er zat een scheur in de hak.Vlak nadat we op de helling lagen kwam de man van de EFM om de schade te bekijken en afspraken te maken over de reparatie.

Falcon

We lagen naast een prachtige houten schuur, een monument, men heeft het plan om hem te restaureren, maar met schepen op de helling ernaast, wordt het lastig om het dan netjes te houden.
en het was hoog.....................
en toen gingen we regelrecht de wolken in.
met wat "domme" kracht stond de kar zo weer op de rails
De karren stonden al klaar, maar het ging nog niet van een leien dakje want de karren liepen uit de rails, gelukkig zonder Anthonetta.
We konden op korte tijd terecht bij Falcon in Alphen een langshelling.

Zeekadettenkorps Gouda

tot het pontje aan het begin van de Braassem.van het pontje naar Kaagdorp
De terugweg over de Ringvaart zijn we meegefietst om foto's te maken.
de Freyr van het zeekadettenkorps voer voorbij toen we in de Oude Wetering lagen voor een Pinksterweekend op de Kaag.

Ron probeert in zijn eentje een scene uit de na te spelen uit de film over de Titanic, helaas ontbreekt de mooie vrouw.

vroege vogels

Dit is het beeld bij daglicht, dat huisje zouden we wel willen hebben met het vogelconcert op de koop toe.

de volgende morgen werd ik om 5.00 uur al wakker van een vogelconcert, dat was een een tegenstelling na onze avonturen.

De zon kwam op achter het huisje aan de overkant van de Oude Wetering.

Donder en Bliksem op de Braassemmermeer

en wie er nog meer over wil lezen kan op de bovenstaande titel klikken:

den hier de regen die we over ons heen kregen een enorme partij!
De Braassem lag precies in temidden van het natuurgeweld!
hier de cijfers van het KNMI van die nacht later door Aad per email opgevraagd.

Maandagnacht lagen we op de Braassem voor anker met rondom bliksem en donder, opeens barstte de storm los in een paar seconden wakkerde de wind aan.

We lagen te midden van al dat geweld, ons schip draaide om het anker en rolde heen en weer, plotseling zagen we onze raddingsboei langszeilen gevolgd door onze kleine buitenboordtrap, de stoelen op het voordek schoven tegen de bolders aan en de vlaggelijn brak.

De grote buitenboordtrap die aan de railing hing, schoof naar achteren, Aad (op mijn verzoek met reddingsvest aan) kon hem, ter hoogte van de stuurhut nog net op tijd binnenboord halen,

We hebben de hele nacht in de stuurhut gezeten, in afwachting van de volgende stormaanval. Het vreemde is dat ons internet bleef werken ondanks alles we konden op de buienradar de volgende bui zien komen.

Wat heel vreemd was dat Amber onze Siamees rustig tussen ons in op de bank in de stuurhut lag te slapen, (als je de stofzuiger aanzet weet-ie niet waar hij het zoeken moet).

Het was een heksenketel, op een gegeven moment om 3.30 regende het zo hard dat we niets meer zagen om het schip heen was een grijs regengordijn het zicht was ca. 1 mtr, we lagen vlakbij de oever maar we zagen niets. Het enige wat ik kon uitbrengen was:"Jezus Aad, ik zie niets"

Het water werd tussen de dichte stuurhutdeur doorgeperst,het liep als een waterval de trap af, het ruim in.

Het anker krabde, dus we zijn in de storm ca. een halve km. opgeschoven met anker en al, we waren blij dat we niet op de kant terecht kwamen maar met de motor konden we eerst over het anker heenvaren, een eindje van de oever wegkomen, en de kop een beetje in de wind houden,

Als je niets ziet en vlakbij de wal ligt is dat toch wel behoorlijk spannend.

Tot overmnaat van ramp werden we verrast door onze luchthoorn die uit zichzelf luid begon te toeteren. Sluiting in de stroomkast van de stuurhut, de hoofdschakelaar omgezet, maar even later begon hij weer de lampen buiten gingen aan, kortom spookachtig.

Toen we de stoppen eruit hadden hield het gelukkig weer op.

.s morgens om 5.30 begon het wat te schemeren, we hebben het anker gelicht en zijn naar Oude Wetering gevaren, ons roer trok, wilde niet rechtuir blijvenstaan er was duidelijk iets mis.

Later toen we aan de wal lagen konden we goed zien dat het behoorlijk scheef stond.

De volgende middag Kwam Ron onze buurman die toevallig in de buurt was even kijken, hij sommeerde ons dat we het bootje moesten laten zakken, hij wilde even kijken wat er precies aan de hand was, maar je begrijpt het al uit het bootje kon je dat toch niet echt goed zien, dus kleren uit en duiken, typisch Ron.

Dus hebben we de volgende ochtend de verzekering gebeld en een werf in Alphen.

Daar kunnen we woensdag na Pinksteren terecht daarna varen we dan naar Gouda (als de reparatie snel gedaan kan worden varen we daarna naar Wageningen.

Amber

Maar nu slepen we hem vaak mee naar boven, hij kan het trapje niet meer op en af, maar hij vind het nu heerlijk om daar in het zonnetje te liggen. Als hij naar de stuurhut wil of naar beneden mauwt hij heel hard en dan brengen of halen we hem.
onze siamees Amber is 15 jaar en hield er nooit van om in de stuurhut te zijn.

naar leiden met Judith en Casper

Dus 's morgens staken we van wal, de reis verliep spoedig, en de kapiteinspet beviel wel.

Het sturen vond hij wel leuk maar niet al te lang.

De bruggen vond hij wel interessant, vooral de spoorbrug bij Alphen.
22 mei kwamen Judith en Casper aan boord logeren, we hadden het plan gemaakt om met ze naar Leiden te varen.

Onze buurman Ron en zijn Kromhout.

Kromhout

twee weten wat, drie weten meer, vier man sterk. nog beter.

hijsen

onderdelen

onze buurman Ron

loskoppelen

Wesley

Tenco Hout

En zo ziet het er dan weer uit, er moeten nog wat kleine rotte plekjes worden weggewerkt, maar dat doen we wat later.
En ja hoor het was weer tijd om de luiken te teren, we proberen nu Tenco hout, hiervoor hadden we Tenco Topcoat, ben benieuwd hoe dit zich houdt.

We smeren 3 lagen, we hebben

tenslotte 20 liter gekocht, kan in het vervolg wel wat minder.

terugtocht naar Gouda

Barend was niet erg lekker, hij lag onderuit op de bank met pet.
Rune mocht echt sturen met opa als assistent zoals je kunt zien keek hij goed waar we heen gingen en wat er achter ons voer.
de terugtocht naar Gouda verliep prima, Rune en Barend voeren mee.

Myrthe, Michiel en Sanne kwamen ons uitzwaaien vanaf de kade.

dagje Vreeswijk

toen we terugliepen naar het pontje zagen we daar in de verte Vianen!
Helaas is hij er niet meer, plotseling ziek geworden en overleden, we hoorden het pas veel later.

Vandaar ons bezoekje aan zijn stamcafe.
Nu we toch in Vianen waren namen we het pontje naar Vreeswijk, we namen een biertje op het terras waar we de oude Jacob tegenkwamen onderweg naar het Hemeltje.

Hij was de vroegere buurman van de Anthonetta toen ze nog in Vreeswijk lag.

Hij kwam aan boord met een paar biertjes en nodigde ons uit voor zijn 70ste verjaardag het jaar daarop.

de Rust Roest

Aad is voor ze vetrokken nog even aan boord geweest, er stond een verzameling oude motoren en deze prachtige glazen.
Van Johan en Margreet, we wilden wel even buurten, zij ook, maar ze kregen zoveel bezoek aan boord, dat het er niet van kwam.

Ze hadden in de buurt veel familie wonen en aangezien het plan is om naar Frankrijk te varen voor een jaar of 6, kwam iederen afscheid nemen
toen we een paar dagen aan de loswal lagen in Vianen lag er toen we wakker werden opeens een schip achter ons, de "Rust Roest"