Zeeschouw de Magelhaes

We keken vanuit de stuurhut hoe hij richting de Kever zeilde. Later meerde hij weer af achter ons, voor de nacht.
en natuurlijk moest er ook nog wel even gezeild worden, naar de ondergaande zon.
Zo met tegenlicht en op de achtergrond de Anthonetta, is de Balgerij toch wel een mooie plek, vooral in voor- en najaar, in de zomer wil je hier niet zijn, dan is het hier afgeladen met Kruizers 

en dagjesmensen.
We gingen natuurlijk even kijken toen deze zeeschouw afmeerde, het bleek een nieuwe aanwinst en de Balgerij is natuurlijk uiterst geschikt om het schip even te tuigen en uit te proberen

eenzaam in de Balgerij

We lagen nu 2 dagen alleen tot het eind van de middag.

cocosmat in de stuurhut

Als we zo onderweg zijn kunnen we altijd wat kleine klusjes doen zoals de vervanging van de cocosmatten in de stuurhut. 

Lekker om weer buiten te kunnen werken.

onze scheepskat Amber

Onze siamees Amber van 15, heeft de hele winter de stuurhut niet gezien, en de buitenlucht niet opgesnoven, maar nu zo met het zonnetje heeft hij uren in de stuurhut liggen slapen, en is zelfs buiten geweest.

wolken, zon, wind en water

Vandaag, dinsdag was het eigenlijk prachtig weer, met veel zon, 's morgens nog veel wind, die 's middags weer afnam, de zon op het water en in onze stuurhut, dat leverde prachtige beelden op.
Maandag vertrokken richting de Balgerij, waar we met noord wester storm op komst lekker in de luwte konden afmeren aan een eiland.

Met Jacques naar het Vennemeer

Ik had de havenmeester van het Vennemeer gebeld en we mochten aan de buitensteiger liggen, er is helaas veel veranderd, de houten huisjes zijn vervangen voor veel grotere stenen huizen, de moderne tijs slaat overal toe.

Maar het was toch leuk daar te zijn.

Hij genoot duidelijk van het varen over de bekende wateren, wij ook trouwens, du we maakte een rondje extra langs de paddestoelenhuisjes, de Dieperpoel, en het Norremeer. 

Hij is altijd mijn favoriete oom geweest, toen ik klein was ik er altijd blij als ik zijn eend in de verte aan zag komen. 
Als we in Leide liggen met het schip dan bel ik altijd en hij probeert de tijd te vinden om aam boord te komen, meestal lukt het wel, ondanks dat hij het altijd druk heeft, heel herkenbaar, de meeste mensen hebben het druk als ze met pensioen zijn.
Jacques, mijn moeders neef uit Leiden zeilde vroeger ook op de Kaag, hij woonde vlak na de oorlog in het huisje aan het Vernnemeer, waar ik vroeger met mijn ouders alle vrije dagen en vakanties doorbracht, 

hoerakoebrug!

We wilden Leiden in, maar vanwege baggerwerkzaamheden  en steigeraanleg, was dat niet mogelijk. dus zijn we net voorbij de Leiderdorpse- of Stierenbrug afgemeerd, ook wel de Hoerakoebrug genoemd, door mijn oom Jacques, die verderop nog in beeld komt.

boegwater

onderweg naar Leiden, maakte ik deze foto van onze boeggolf, zo van bovenaf gezien een fantastisch gezicht en gehoor!

meevaren tot de Kock van Leeuwensluis

Ja en dan weer van boord, met pappa en mamma weer terug naar huis.

Willem Noorlander de sluiswachter wilde nog even in het erft kijken naar een beugel waarvan wij de functie niet begrepen. Hij wist ook niet zeker waar hij voor diende.

 

Rune en Dagmar komen graag zwaaien als we gaan varen, maar dan nog een stukje meevaren tot de Kock van Leeuwensluis is toch wel erg fijn.

Lente

8 maart, we kunnen op het voordek zitten met een biertje.

Zodra we zitten verschijnt er een zeiltje.

Met Hylke Speerstra...........!?!

Kort nadat we aan boord zijn gaan wonen hebben we de boeken ontdekt van Hylke Speerstra, die zich voornamelijk afspelen in Friesland, hij is een rasechte verteller. 

De eerste boeken die we tegenkwamen gingen over het schippersleven aan het begin van de vorige eeuw.

Die mensen zagen pas af, daar zinkt onze hele crisustijd bij in het niet.

Later ontdekten we zijn boeken over het boerenleven in de Friese polders en over de emigranten die uit Friesland vertrokken, maar die altijd, hoe kan het anders heimwee bleven houden naar de geboortegrond.

Hij bezocht hiervoor mensen die over de halve wereld zijn uitgewaaierd.

Aad had pas zijn nieuwste boek aangeschaft, over de Elfstedentocht waar Hylke zelf nog aan deelnam (hij is uit 1936 en reed 2 jaar geleden nog de alternatieve elfstedentocht op de Weissensee). Daar hebben wij niet ven terug.

Aad bezocht zijn website en stuurde een mailtje, toen vanmorgen de telefoon ging, was dat tot onze verbazing...............Hylke Speerstra.

Een reaktie op Aad zijn mailtje, een leuk gesprek volgde, maar niet al te lang want hij moest weer aan het werk!

naambordjes

we hadden nog steeds geen naambordjes, en wilden ze al lang maken, maar het kwam er niet van, nu dus eindelijk.......... daar hangt hij dan, ons bordje!

Even op zijn plaats houden, terwijl Aad, geboren met een timmermansoog, op de wal stond om te kijken of hij goed hing.

Myrthe logeert alleen aan boord.

Koud weer, maar toch even naar buiten.

Vreemde put hebben ze daar bij de sluis vind ze.
En dan 's morgens met het tafeltje en de stoeltjes voor de kachel ontbijten met versgeperst sap en mmmmm ontbijtkoek.....! 

En lekker lang in je pyama.

Myrthe had vakantie ze is vier jaar en is nu naar de basisschool, dus in de vakantie komt ze logeren, het eerste wat ze doet is de treinrails neerleggen het kistje waar de trein in wordt bewaard is dan het station, de woonwagen erbij, alle

poppetjes en ze is meteen aan het spelen. Het grappige is dat alle kleinkinderen zo bezig gaan.

isoleren van de stuurhutvloer

En dan tot slot nog een mooie foto van de roerstand aan wijzer, met tegenlicht.

Aad bezig met het leggen van de isolatie, (hardgeperste steenwol), hierop nog een laag platen van Ron, waarvan we ook de kast in de werkplaats hebben gemaakt, goed spul, nog bedankt Ron.

En daarop dan weer de oude vloer, hardhout gooi je niet zomaar weg.

Verder nog wat kieren gekit, anders helpt de hele aktie zo wie zo niet.                                                      
als je zo bezig bent ontdek je allerlei ongein, zoals deze lasdoos, daar moet wat aan veranderen.

het voordeel was dat het oorspronkelijke luik naar de machinekamer weer vrijkwam, we vonden het leuk om het weer in ere herstellen, eerder hebben we in de machinekamer twee treetjes laten bijsmeden, die door een vorige eigenaar waren verwijderd.

de plankenvloer van de stuurhut lag op balkjes in het vet, om het motorgeluid tijdens het varen wat te dimmen, hebben we de vloer eruitgehaald.

Casper logeert aan boord.

Maar het leukste plekje is toch de stuurhut, met opa natuurlijk.
en dan slapen in de logeerhut, klein ventje in groot bed, ziet er vertederend uit
Casper en Judith kwamen een weekendje logeren, erg gezellig, ook leuk een neefje in de buurt om mee te spelen, Rune en Casper spelen graag samen, maar de hijskraan is soms een punt van discussie.

de Gouwestroom verlaat Gouda

Even wachten op de brug, dat gaf nog nog even  tijd om te zoenen.

De Gouwestroom op weg naar Enkhuizen, eerst naar het Weegje en daarna naar Amsterdam.

er kan geschaatst worden in de haven!!!

                                               Aan de linkerkant zie je de Anthonetta

Joris (rechts) en Koos, die toch nog kon worden overgehaald om te gaan schaatsen , het is niet altijd nodig om afstanden te schaatsen, op het havenijs kan je ook plezier hebben.

en toen kon er geschaatst worden in de haven, een bijzondere ervaring, waar ik helaas niet aan mee kon doen, ik was in de Vlist op mijn stuitje gevallen, ik nu trouwens nog op kussentjes.

Maar dat mocht de pret niet drukken.

Zelfs Nico de scheepstimmerman die bij Joris aan boord bezig was bond nog even de schaatsen onder.

rijp

het dak van de stuurhut met ijspegels en het witte licht schijnend over de luikenkap, het is weer echt winter.

Oudejaarsdag -avond

                                                  Prachtig met de feestverlichting aan.
                                               Oudejaarsdag,  mooi bij daglicht...........,

IJsbloemen in de stuurhut

Toen ik klein was stonden er in de meeste winters ijsbloemen op de ruiten van mijn slaapkamertje, ik denk dat de meeste moderne kinderen dat nooit hebben gezien, maar in onze stuurhut......., 

naar Leiden en weer terug