de vaste bemanning / bewoners

Aad en
Carla

wittelappen

aggregaat aan, wasje gedraaid!
met de wedstrijd varende zeilschepen op de achtergrond,












toch een prachtig gezicht.

rosé.

Het was warm, zeker 30 graden, maar met een fles rosé zaten we moe van het ingespannen varen heerlijk óntspannen in de stuurhut.













onze mooie beslagen glaasjes!

roeien naar de wal

de dames roeien zelf! dat was even het ritme vinden van samen roeien,
en voor mij even meevaren.Eenmaal voor anker op het Alkmaardermeer, roei ik iedereen weer naar de wal.

bruine zeilen

op het Alkmaardermeer aangekomen zien we de mooie bruine zeilen van een langszeilende platbodem, een westlander?

opsporing verzocht!

Vandaag zo omstreeks 16.30 waren we getuige van deze brute poging tot moord op klaarlichte dag.
De moordenaar in spé trok zich niets aan van de omstanders, hij was geenszins bereid zijn slachtoffer te laten gaan.
De niet geplande tussenkomst van Stadstoezicht bracht uitkomst voor het slachtoffer, die een schuilplaats kon vinden onder een auto.
De dader bleef echter zijn slachtoffer belagen, wij en nog een aantal omstanders waren daar getuige van.
Zoals u kunt zien zijn er duidelijke foto's van de dader.
Dus wie ons kan informeren over de woon- of verblijfplaats van deze sperwer, de dader kan reageren d.m.v. een comment op dit blog.

Ricus

Aad heeft ook nóg een zus in Alkmaar, haar Man Ricus heeft een bedrijfje, hij bouwt boten! we waren op de terugweg in de buurt, dus gingen we even langs. Hier op de achtergrond zie je het houten gebouw, waar hij is gevestigd.

En hij kwam natuurlijk ook even bij ons buurten

de terugreis

op het voordek de zussen: Tineke en Greetje, ze gingen mee tot het Alkmaarder meer
En toen weer terug, met wat familie aan boord, hier op de foto weer een broer van Aad: Jan met zijn vrouw Bets

avondrood in Schagen

Toen iedereen vertrokken was, bleven we samen in de stuurhut zitten met een glaasje wijn kijkend naar de langzaam verdwijnende zon al met al hadden we ons doel bereikt, Schagen!
Tineke de schoonzus van Aad had vanaf de laatste vlotbrug gefilmd, wat we bijzonder op prijs stellen. Ze stond ons op de kade op te wachten.
Later met zijn allen op het voordek een paar biertjes/wijntjes gedronken, daar zijn we na de spanning van het varen wel aan toe. Aad z'n oudste zus Wil voer met ons mee vanaf Alkmaar en ging heel sportief met de fiets terug.

de Ark van Noach

We varen langs het levenswerk van iemand uit Schagen.
Hij bouwt de "Ark van Noach", waarmee hij langs scholen e.d. wil om les te geven over de Bijbel.

door Frans gefotografeerd vanaf de wal

altijd leuk om foto's te zien vanaf de wal genomen, die maak je zelf nooit, je ziet jezelf ook nooit varen

de Stolperophaal

Dan stuurboord uit, het kanaal Stolpen Schagen op.

Dit is de eerste brug:"de Stolperophaal".
Daarna nog de Zijperbrug, de laatste voor Schagen,
het einddoel van onze reis.
Waar de jongste broer (Frans) van Aad woont.

ze stonden langs het kanaal om foto's te maken, links Jos rechts Frans

de Grote Sloot

de Claassensluis verbindt het N-H kanaal met de Grote Sloot. Aan het eind van de Grote Sloot, woont één van Aad z'n broers, Jos. Maar helaas kunnen we daar niet komen

Stolpboerderijen

Langs het Noord-Hollandskanaal ten noorden van Alkmaar is de natuur prachtig.





De typisch Noord-Hollanse stolpboerderijen passen echt in het landschap

Vlotbruggen

Onderweg van Alkmaar naar Schagen moesten we door 3 vlotbruggen, ze drijven op het water en worden naar opzij geopend.

de Koedijker vlotbrug,


de Burger vlotbrug en de St. Maartens vlotbrug.

Alkmaardermeer & Alkmaar

in de verte doemde Alkmaar op, we hadden de havendienst gebeld om te vragen waar we konden liggen. We werden opgewacht door de havenmeester die ons een plek toewees bij het gemeentehuis, in een dode arm van het kanaal waar we de volgende dag met behoorlijk zijwind achteruit uit moesten varen, wat dankzij het manouvreren van Aad prima lukte. De ervaring kunnen we wel gebruiken.



na de Nauernasche vaart en een serie bruggen, over het Noord-Hollands kanaal richting Alkmaardermeer waar we niet over maar langs zijn gevaren via het kanaal aan de Oost-zijde achter het eiland met ganzen zie je het meer liggen.

de Rijnlandssluis & de sluis bij Nauerna

Daarna over het Noordzeekanaal richting de Nauernasche sluis, waar ik van te voren over had gebeld, omdat er op de kaart staat aangegeven dat de sluis 27 meter is en ons schip is 27.03 meter.
Volgens de sluiswachter had hij 29 mtr. dus we gingen het er maar op wagen. Het bootje moest wel hoger opgetakeld worden zodat hij boven de sluisdeur kwam te hangen en we voeren onze twee wrijfhouten er af maar dat mocht de pret niet drukken, het ging verder fantastisch

De dag erna verder over het Spaarne, en de Rijnlandsluis, waar de trossen werden aangepakt door een oud-stuurman uit de zeevaart, die ons op het hart drukte voorzichtig om te gaan met de Anthonetta, omdat ze zo mooi is, het zou zonde zijn als ze deuken oploopt.
Daar proberen we natuurlijk voor te zorgen en tot nog toe gaat het ondanks ons gebrek aan ervaring goed.
Pluim voor Aad!

zonsondergang en het Drostegebouw

en toen 's avonds kwamen we in de stuurhut en zagen dit, wat kan ik hier nog over melden?

Droste

We wilden graag in het centrum van Haarlem liggen dus daar heb ik een dag tevoren over gebeld met de havendienst, maar eenmaal daar, waren we voor we het wisten met de kolonne waarmee we door Haarlem werden geleid de stad weer uit. Helaas kwamen we terecht langs een weg, maar wel tegenover een prachtig gerenoveerd bedrijfspand en ook het bekende Droste gebouw, wat op de nominatie staat omgetoverd te worden tot appartementengebouw

Cruquius

vanaf de Braassemermeer over de ringvaart. Waar we over de marifoon een paar zandschipers hoorden praten we beseften dat het over ons ging: "kijk die sturen nog met de hand!" waarop ik meldde dat dat niet zo makkelijk was met hen in de buurt, ze hadden een partij schroefwater waar nauwelijks tegenin te sturen was.

Richting Haarlem kwamen we eerst langs Cruquius waar we het prachtige gemaal passeerden.





Met Haarlem in zicht passeerden we een baggerschip.

de boordkat

onze kat Amber is twaalf jaar en hij durft niet zo vaak op het dek, maar midden in een tros voelt hij zich wel prettig

groentesoep

zoals Aad het noemt, het water lijkt op de Braassem bij mooi weer soms op groentesoep,
maar het ruikt een stuk minder lekker.
gelukkig is het niet altijd zo want we zwemmen er graag.

onderweg naar Schagen / de eerste dag

de eerste nacht brachten we door voor anker op de Braassem, de zonsondergangen daar zijn uit ondervinding onovertroffen.

roeien

Joram liet zich lekker roeien,
het is tenslotte Nico's bootje





hier moest nog iets geregeld worden

roefdak & akkrumer jol

De akkrumer jol op ons roefdak vonden we leuk maar het werd ons wel een beetje te veel, we hebben de Anthonetta de Bruintje Beer onze oude sloep en nog ons geklonken volgbootje.
dat is wel genoeg.

Toen we op de helling lagen liet Nico, op de foto in het roeibootje, zijn oog op de jol vallen hij is scheepstimmerman en wilde graag een houten volgbootje, dus dat was snel, (nou ja, niet erg snel)
geregeld.
Joram kwam met hem mee met een ponton om de jol naar de Wijnhaven te vervoeren.

Away

vanaf 9 of 10 juli zijn we 3 weken weg, varen natuurlijk.
wordt vervolgd als we terug zijn.

Ganzen

en toen hadden we bezoek, de nijlganzen, en het Haringvliet is niet bepaald de Nijl, maar de temperatuur komt aardig in de buurt.
ze schuimen de hele haven af in afwachting van donaties.

de laatste luikjes

de laatste loodjes vond ik wel zwaar,
's morgens toen het nog een beetje koel was door de regen, duurde het wel even voor de luiken droog waren en toen was het boven de 30 graden.
Maar hier het resultaat in de laatste pauze.

Spinnen aan boord

Onze boordspinnen waren niet erg blij met het zaagsel op het voordek.

alles op zijn plaats

Zoals op de eerdere foto's te zien is lagen de tussen-luiken die op de ramen horen te liggen opgestapeld op de andere luiken met spanbanden vastgezet, waardoor de hele lijn van het schip uit het zicht verdween.

We hebben besloten er gaten in te zagen in de vorm van de patrijspoorten en ze op hun plaats te leggen.
Op het voordek een tijdelijke werkplaats in gericht, erg warm met 29 graden, maar als je doorwerkt heb je er weinig last van.


de steunen voor de loopplank, de pikhaak ( wie weet hoe ze heten?)
hebben we ook gelijk maar in de Tenco Top gezet.

de luiken in de Tenco Top

vrijdag 30 juni begonnen aan de luiken, we hebben ze vorig jaar in de intertuf gezet van Continental.
Dat was er na een week of 3 al zo'n beetje af, dus zijn we nu wat serieuzer aan de gang gegaan met Tenco Top.
de eerste dag waren we op de helft van de bakboord kant.
het ziet er stukken beter uit, het is ook prettig om geen bruine achterste te krijgen elke keer als je op de luiken zit. het prettigste plekje om te zitten aan boord